ﺑﯽ
ﺗﺮدﯾﺪ، ﺑﺮﺁوردهای ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪاران ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﺋﯽ درﺑﺎرﻩ ﺳﻠﻄﻪ «وﺣﺸﺖ ﺳﺮخ ﺑﺮ اﯾﺮان » و کم و ﮐﻴﻒ ﻗﺪرت و ﻧﻔﻮذ
ﺣﺰب ﺗﻮدﻩ، ﺧﺎﻟﯽ از اﻏﺮاق ﻧﺒﻮد، اما، هم ﺗﻬﺪﯾﺪها و ﺗﻠﻘﻴﻦ های ﺷﺨص دﮐﺘﺮ مصدق (در
ﻣﺬاﮐﺮﻩ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻣﺎت دوﻟﺖ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ) و هم ﺗﻈﺎهرات و اﻗﺪاﻣﺎت رادﯾﮑﺎل ﺣﺰب ﺗﻮدﻩ - ﺑﻌﻨﻮان
ﺑﺰرگ ﺗﺮﯾﻦ و ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﺎزﻣﺎن ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﯽ در ﺧﺎورﻣﻴﺎﻧﻪ - ﺑﺮ ﻧﮕﺮاﻧﯽ تسلط اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ
ﺣﺰب ﺗﻮدﻩ داﻣﻦ ﻣﯽ زد.
در اﯾﻦ ﺑﺎرﻩ ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﺑﺪاﻧﻴﻢ ﮐﻪ در ﻓﺎﺻﻠﻪء ١٣٣١
ﺗﺎ 1332، دﻩ ها اﻋﺘﺼﺎب و ﺗﻈﺎهر ات ﮐﺎرﮔﺮﯼ و ﺷﻬﺮﯼ – ﻋﻤﻮما – ﺗﺤﺖ رهبرﯼ و هداﯾﺖ ﺣﺰب
ﺗﻮدﻩ ﺑﻮد. (٩) از اﯾﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺣﻀﻮر اﻓﺮاد رادﯾﮑﺎﻟﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﮐﺘﺮ ﻋﻠﯽ ﺷﺎﯾﮕﺎن، ﻣﻬﻨﺪس
زﯾﺮﮎ زادﻩ، ﻣﻬﻨﺪس اﺣﻤﺪ رﺿﻮﯼ و ﺣﺴﻴﻦ ﻓﺎﻃﻤﯽ در ﮐﺎﺑﻴﻨﻪء دﮐﺘﺮ مصدق ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺸﺪﯾﺪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ
های دوﻟﺖ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻮد ﭼﺮا ﮐﻪ مثلا: دﮐﺘﺮ ﻋﻠﯽ ﺷﺎﯾﮕﺎن از ﯾﮏ ﺳﺎﺑﻘﻪء «ﺗﻮدﻩ اﯼ» و ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺑﺎ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﺷﻮروﯼ ﺑﺮﺧﻮردار
ﺑﻮد، ﺑﻄﻮرﯼ ﮐﻪ ﺣﺴﻴﻦ مکی ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ: «ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ها را دﮐﺘﺮ ﺷﺎﯾﮕﺎن و ﻓﺎﻃﻤﯽ ﺑﺮاﯼ مصدق اﯾﺠﺎد ﮐﺮدﻧﺪ .... ﺷﺎﯾﮕﺎن زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در
ﺷﻴﺮاز ﻣﺤصل ﺑﻮد، ﻣﻘﺎﻻﺗﯽ ﺑﺮاﯼ روزﻧﺎﻣﻪء «ﻃﻮﻓﺎن» فرﺧﯽ ﯾﺰدﯼ ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺖ و ﺑﺎ ﺳﻔﺎرت
ﺷﻮروﯼ هم ارﺗﺒﺎط داﺷﺖ. اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ را دﮐﺘﺮ اﻧﻮر ﺧﺎﻣﻪ اﯼ در ﮐﺘﺎب «از اﻧﺸﻌﺎب ﺗﺎ ﮐﻮدﺗﺎ » ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﺖ. اﯾﻦ ارﺗﺒﺎط
ﻧﻪ ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪء ﺣﺰب ﺗﻮدﻩ، ﺑﻠﮑﻪ مستقیما ﺑﺎ ﺳﻔﻴﺮ روس ﺑﻮد، ﺑﻬﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ در ﻣﺤﺎﮐﻤﻪء ﺳﺮان ﺣﺰب ﺗﻮدﻩ،
دﮐﺘﺮ ﺷﺎﯾﮕﺎن وﮐﺎﻟﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﻗﺒﻮل ﮐﺮد ... ». (مکی، ج ١، ص197، ﺑﻪ ﻧﻘﻞ از: ﻣﺘﻴﻨﯽ، ص
364).
ﺣﺴﻴﻦ مکی ﺿﻤﻦ ﺷﺮح رواﺑﻂ
دوﺳﺘﺎﻧﻪ اش ﺑﺎ دﮐﺘﺮ ﻓﺎﻃﻤﯽ و ﻋﻠﻞ اﺧﺘﻼﻓﺶ ﺑﺎ وﯼ، ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ: در ﺳﺎﻋﺖ 10 ﺻﺒﺢ ٢٨
ﻣﺮداد - در اﻃﺎق مصدق- دﮐﺘﺮ ﻓﺎﻃﻤﯽ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺘﺎد ارﺗﺶ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺷﻮد
ﺗﺎ اﺳﻠﺤﻪ در اﺧﺘﻴﺎر ﺗﻮدﻩ اﯼ ها ﺑﮕﺬارﻧﺪ ... ﭘﺲ از ﮐﺸﻒ ﺷﺒﮑــﻪء ﺣﺰب ﺗﻮدﻩ، ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ
ﮐﻪ دﮐﺘﺮ ﻓﺎﻃﻤﯽ ﺑﺎ ﺗﻮدﻩاﯼها همکار ﯼ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ. اﯾﻦ اﻣﺮ، و اﺧﺘﻔﺎﯼ ﻓﺎﻃﻤﯽ در ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه
ﺣﺰب ﺗﻮدﻩ، ﻋﺎﻣﻞ ﺗﺸﺪﯾﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩء اﻋﺪام وﯼ ﺑﻮد. (ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ: مکی، ﺻﺺ 411 - 421).
بخشهایی از کتای «دﮐﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺼﺪق ﺁﺳﻴﺐ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻳﮏ ﺷﮑﺴﺖ» نوشته استاد علی میرفطرس
بخشهایی از کتای «دﮐﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺼﺪق ﺁﺳﻴﺐ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻳﮏ ﺷﮑﺴﺖ» نوشته استاد علی میرفطرس
در همین رابطه: